zondag 27 september 2020

Leeg, maar wel een Dodaars

Wind en donkere wolken, het is een slechte combinatie om vogels te tellen. Het kleinere grut is van het open water verdwenen, alleen de ganzen blijven er zitten. De geluiden uit het riet zijn spaarzaam en als je ze al hoort zijn ze lastig te herkennen. Alleen de Waterral is niet te missen.

Maar lekker uitwaaien is ook wat waard en er zwemt altijd wel wat langs de kant. Dit keer was dat een Dodaars.

Dodaars in de luwte van de begroeiing.

zondag 13 september 2020

Een nieuwe exoot in de telling

 Het is alweer een tijd geleden dat ik een exoot in de telling had, afgezien van de Nijlgans dan. Vanochtend hoorde ik op het laatste moment een onbekend geluid en zag na even goed kijken een Rosse Fluiteend, Dendrocygna bicolor, tussen de Grauwe Ganzen.

Rosse Fluiteend in de Hennepoelpolder.

zondag 30 augustus 2020

De Brandganzen zijn er weer

Ook vandaag zat hij er weer: aNP/GNfP. En weer stond hij/zij op de rechterpoot. Maar deze keer wist ik wie hij was.

De inmiddels bekende aNP/GNfP. Ook vandaag aanwezig.

zondag 23 augustus 2020

GNfP/aNP

Na een paar weken Nationaal Park-hoppen in Polen, weer terug in de polders. En wie stond daar weer heerlijk te rusten op zijn rechterpoot? Jawel: GNfP/??, de Lepelaar die mij zijn linkerpoot maar niet wil laten zien.

De geringde Lepelaar, zoals gebruikelijk op zijn rechterpoot.

zondag 2 augustus 2020

Purperreigers in de telling

Hij wordt niet vaak gemeld uit de polders, de Purperreiger. Tot nog toe zijn er zeven exemplaren gemeld sinds 2009. Niet zo vreemd dus dat ik hem de afgelopen 12 jaar heb gemist in de tellingen. Tot vandaag. 

Een van de twee Purperreigers vanochtend in de
Hennepoelpolder.

zondag 26 juli 2020

Lang niet gezien: de Waterral

Gisteravond werd er nog regen voorspeld voor de ochtend, maar het zonnetje scheen heerlijk. De hele polder straalde rust uit en ook een Waterral nam het er even van.

In dit kantje staat een Waterral te zonnen.

zondag 19 juli 2020

Bunzing in de polder

Ik had alle vogels al zo'n beetje geteld toen ik in de Hennepoelpolder een marterachtige voor me op het pad zag huppelen. Altijd een genot om te zien.

De eerste glimp van de marterachtige.