Lang niet gezien: de Waterral

Gisteravond werd er nog regen voorspeld voor de ochtend, maar het zonnetje scheen heerlijk. De hele polder straalde rust uit en ook een Waterral nam het er even van.

In dit kantje staat een Waterral te zonnen.

Bunzing in de polder

Ik had alle vogels al zo'n beetje geteld toen ik in de Hennepoelpolder een marterachtige voor me op het pad zag huppelen. Altijd een genot om te zien.

De eerste glimp van de marterachtige.

Een nest met 16 pullen

Er stond geen regen op het programma voor vanochtend, maar echt droog was het ook niet. Samen met de harde wind zorgde dat meer voor even goed uitwaaien dan voor een goede telling.

Juveniele Kokmeeuw op het weilandje.

Terug in de tellingen

Ik heb ze sinds begin mei moeten missen in de tellingen, maar vandaag zag ik er weer 3: de Wintertaling. Vier vrouwtjes zwommen in de Veerpolder rustig rond. Ze zaten te ver weg voor een fatsoenlijke foto. De Krakeenden lieten zich wel fotograferen.

Vrouw Krakeend in de Veerpolder vanochtend.

Van pul naar juveniel

Vorige week niet kunnen tellen, omdat er nog een MUS-telling gedaan moest worden vóór de 15e. En dan is de verandering een stuk zichtbaarder, na 2 weken. Veel pullen/jongen zijn hun donsveren kwijt en hebben het eerste vliegkleed, waarmee ze officieel gepromoveerd zijn tot juveniel. Veel pullen/jongen, want in de Hennepoelpolder liepen Kievit-pullen van twee nesten.

Één van de vijf Kievit-pullen in de Hennepoelpolder.

Slecht telweer en een exotische steltkluut

Het was slecht telweer vanochtend, met af een toe een flinke bui. Meerdere keren moest ik schuilen. De vogels leken er minder last van te hebben, al werd er wel minder gezongen.

De Meerkoeten hadden niet zoveel last van de regen.

Eindelijk de Kleine Plevier

Tjonge jonge, dat heeft lang geduurd. Maar...vanochtend was het dan eindelijk zover: 2 Kleine Plevieren in de telling. Misschien waren het er wel drie.

Eindelijk de Kleine Plevier kunnen tellen.