zondag 8 oktober 2017

Oktober is een wisselende maand

De tellingen in oktober zijn altijd wisselend. Dat heeft ongetwijfeld te maken met het wisselende weer en met de vogeltrek. De ene week zitten er honderden Wintertalingen en Slobeenden in de polders, de andere week maar tientallen. De ene week kom je doortrekkers tegen, de andere week helemaal niet. Het houdt het wel spannend.

Donderdag werd ik bij de ingang opgewacht door zo'n doortrekker. Een vrouw Tapuit zat bovenop het toegangsbord. Ze wilde vanwege de sterke wind niet wegvliegen en bleef dus heel lang zitten.

Vrouw Tapuit op het toegangsbord.


Ze bleef heel lang zitten vanwege de harde wind.
Ook de andere vogels hadden donderdag last van de harde wind. Een vrouwtje Torenvalk deed hard zijn best om nog een maatje bij elkaar te scharrelen, maar slaagde daar niet in. Zelfs het landen op een tak bleek iets te veel gevraagd en zij verdween vervolgens uit de polders.

Vrouwtje Torenvalk doet een poging te landen, maar de wind blijkt te hard.
Met de Grote Bonte Specht die vanochtend in de Hennepoelpolder zat, is de soortenteller voor dit jaar op 88 komen te staan. Ik verwacht niet dat het mij dit jaar gaat lukken om de 100 te halen. Sinds 2009 is mij dat 1 keer gelukt, in 2014, hoewel anderen dat wel vaker gelukt is.

De laatste weken zitten er weer meer Blauwe Reigers in de polders. En die vangen af en toe grote vissen. Het kost dan wat moeite, maar over het algemeen lukt het ze de buit vrij vlot weg te werken. Ik vind het steeds een fascinerend gezicht en sta dan met verbazing te kijken hoe een enorme vis langzaam in de keel verdwijnt. Zo ook vanochtend.






Verschillende stadia van het verorberen van een grote vis. Dat het kan!

Geen opmerkingen:

Een reactie posten